این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست
این چه شمعی است که جانها همه پروانه اوست
حسین جان هلال ماه محرم تو بار دیگر همراه با امواج عشق و دلدادگی به آسمان دلم آمد
ومرا آسمانی کرد. آهنگ دف قدسیان و شنیدن آواز شهیدان از افلاک خبر از فصل دلتنگی و
غم واندوه محرم داد. یاد لبهای تشنه تنهایی حسین (ع ) وزینب ( س ) شعله ها به خرمن
دلم زد و چشمانم را بارانی کرد تابر شقایقهای عاشورایی صحرای خشک کربلای تو بگرید
« علی سروش »
